U progu nowej reformy edukacji powinniśmy zapytać o naszą wizję celu i formatu kształcenia pokoleń urodzonych w XXI w., które w swoim życiu zderzą się z niespotykaną do tej pory w rozwoju ludzkości intensywnością zmian społecznych, klimatycznych, technologicznych, ekonomicznych oraz wyzwań stawianych sobie przez ludzkość. Ciekawość dziecka wkraczającego do systemu edukacji znacznie wykracza poza wachlarz możliwości sztywnych ram grafików i treści oferowanych mu dotąd przez ten system. Jednak to ona, pierwotna i powszechna, jest fundamentem i napędem rozwoju każdego człowieka z osobna i całej ludzkości. Czy szkoła znajdzie sposób na pielęgnowanie tej ciekawości? Czy jest w stanie wykorzystać ją i rozwinąć, zmieniając wizję kształcenia współczesnych pokoleń – z formatu zachłyśniętego ilością wiedzy nagromadzonej do tej pory przez pokolenia do formatu rozwijającego refleksyjnych poszukiwaczy i odkrywców tajemnic - ciągle jeszcze czekających na nas … gdzieś tam?

Dynamiczny rozwój narzędzi opartych na sztucznej inteligencji istotnie wpływa na współczesne środowisko edukacyjne, otwierając nowe możliwości wspierania procesu nauczania i uczenia się. W szczególności w dydaktyce fizyki, gdzie wyzwaniem jest zarówno abstrakcyjny charakter pojęć, jak i zróżnicowany poziom przygotowania uczniów, AI może pełnić rolę narzędzia wspomagającego indywidualizację nauczania oraz zwiększającego zaangażowanie uczniów. Przedstawione zostaną przykłady zastosowań w pracy nauczyciela fizyki, obejmujące m.in. przygotowanie materiałów dydaktycznych, wspieranie wyjaśniania złożonych zagadnień oraz projektowanie aktywności edukacyjnych.